अनाचरटीय असुचेतन ब्ळॅ

सध्या. पोष्टीची सुरुवात सध्या नी केली की रटाळ अन् कंटाळवाणं बरंच काय काय सध्याच्या नावाखाली खपवता येतं. (इथे वाचा)

ब्लॉग सुरू करून आता दोन वर्षे होतील. ब्लॉगवर आचरटपणा सुरू करूनही आता जवळजवळ सहा महिने लोटलेत. पण कुठेतरी पाणी मुरतंय. वैचारिक शुष्कता आली आहे. पानगळीच्या हंगामात (त.टी.१) विचारवल्लीची जीर्णपर्णे प्रतिभालतिकेशी संलग्न राहण्याचा एक कृष, असहाय प्रयत्न करून अखेर दिनचक्राच्या वैचारिक अग्नेय मोसमी वाऱ्यांबरोबर फडफड… फडफड… करत उडून जातात. असंख्यातून बचावून एखादं जीर्णपर्ण अनंत मैलांचा वैचारिक प्रवास करत असेलही कदाचित, पण त्याची सुरसिक मेंदूशी असलेली अमूर्त नाळ केव्हाच तुटलेली असते. इतकंच काय…. मज्जारज्जूंनाही हल्ली मज्जा कळत नाही. अन् मी दारूही पीत नाही.

सर्दी मे पसीना गले ना भूक ना प्यास लगे, क्या यही प्यार तो नही? असेलही कदाचित, मला माहीत नाही, (तुम डॅडी से पूछ लेना.) पण उपरिनिर्दिष्टित(त.टी.२) परिच्छेदात ( सभ्य नसाल तर त.टी.३ वाचा ) उल्लेखलेली लक्षणे मात्र तिसरीकडेच अंगुलीनिर्देश करतात. (त.टी.५) याला ब्ळॅ स्थिती असं म्हणतात. ब्ळॅ या शब्दाला अर्थ जितका अर्थ आहे त्यापेक्शा अंमळ कमी अर्थ या अवस्थेला आहे. इथे गोष्टी आपोआप सुचत नाहीत. सुचल्या तरी टिकत नाहीत.  टिकले तरी ते टंकायचा कंटाळा आलेला असतो त्यामुळे असंख्य पोष्टी अशाच अटंक्यावस्थेत विरून जातात. यालाच ब्ळॅ असेही म्हणतात.

तरीपण,

मांजरं मात्र मऊ असतात. अन् ती तशी आहेत तोवर आपल्याला काळजीचं कारण नाही.

Untitled

आयकॅनहॅझचीझबर्गरवरून एक मऊशार असे मांजर जे दिसायला गोंडसही आहे.

तळटीपा :

1. हंगाम म्हणलं की नेमका भाद्रपदच आठवतो राव…. काहीतरी केलं पाहिजे…

2. उपरिनिर्दिष्टित – कणेकर या शब्दाला शिंचा असे संबोधतात. मी सहमत आहे. शिंचा म्हणजे नक्की काय हे मला माहीत नाही पण शिवी वापरताना तिचा अर्थ माहीत असणं शिवीदेयकावर बंधनकारक नाही पण उच्चार अन् आवाजाचे चढउतार बरोबरच आले पाहिजेत. त्याला पर्याय नाही. खालील उदाहरण विचारात घेणे.

3. परिच्छेद हा शब्द असाही वापरता येईल : तुझ्या **** च्या ****त परिच्छेद !!!! इथे परिच्छेद या एरव्ही निरूपद्रवी शब्दाच्या सहाय्याने अत्यंत हिंसक परिणाम साधता येतील. या शब्दात योगायोगाने ‘द्’ अन् ‘च्’  ही व्यंजने येतात त्यामुळे शब्दाच्या मूळ अर्थाशी अनभिज्ञ असणाऱ्या श्रोत्यांवर वरील वाक्प्रयोगाचे परिणाम अत्यंत तीव्र भासतील.

४. ही तळटीप वर कुठेही वापरलेली नाही. पण लिहिली नसती तर हिच्यावर अन्याय केल्याचा आरोप माझ्यावर आला असता.

५. असे म्हणतात की इतरांकडे बोट दाखवताना चार बोटं स्वतःकडे असतात.अंगुलिनिर्देशाच्या एका उपपद्धतीत मात्र मध्यगा नभाकडे तर उर्वरित बोटे वसुंधरेकडे निर्देश करीत असतात.

पुढच्या वेळी विचारू नका

काल आईनं सांगितलं की पेपरात फायरफॉक्सवर कसलासा लेख आलाय म्हणे. लेखाच्या आदल्याच दिवशी तिला फायरफॉक्स बघायला मिळाला होता त्यामुळे तिनं मला या लेखाबद्दल आवर्जून सांगितलं. (जरा विषयांतर करतो..) एरवी मी आईला फायरफॉक्स उघडू दिला नसता.  कारण भारतातून निघण्यापूर्वी मी हिस्ट्री क्लियर केली आहे की नाही हे मला नक्की आठवत नाहीये… संगणक पालकांना हाताळू देताना जवळजवळ प्रत्येक तरूणाच्या मनात ही धास्ती असते. (तरूणींचं माहीत नाही. पण त्यांना असले प्रश्न पडत नसावेत या समजात (किंवा गैरसमजात) मी सुखी आहे… असो.) नुकताच घडलेला किस्सा. बाबांच्या (म्हणजे माझ्या जुन्या) संगणकात काहीतरी बिघाड झाला म्हणून माझा एक मित्र घरी जाऊन पाहून आला. काही दिवसांनी तोच मित्र परत पेन ड्राईव घेऊन आमच्या घरी!! त्याला थोडं अभ्यासाचं मटेरियल हवंय अशी कल्पना मी घरी देऊन ठेवली होती. (विषयांतर संपलं)

परवा मात्र अगदी महत्वाचं काम होतं म्हणून मला अखेर आईला फायरफॉक्सपर्यंत न्यावंच लागलं.  आई शिक्षिका. तिचं जनगणनेचं काम आता संपत आलंय. या कामाचाच भाग म्हणून त्यांना आपापल्या जनगणना प्रभागाचा एक नकाशा काढायचा असतो. (रिड्डिक्युलस. पण नाईलाज त्याला काय इलाज?) सरकारी काम असलं तरी आई चक्क ते मनापासून करते. नकाशे उरकणारे महाभागही असतीलच, शंका नाही. अशा यागणलेल्या (गंडलेल्या) माहितीबद्दल मला तर एकूणच शंका वाटते. असो. तर नकाशा. ज्या प्रभागाचं काम तिनं केलं त्याचा नकाशा काढायचा प्रयत्न करूनही कुठेतरी गंमत होत होती अन् दिशा काही जुळत नव्हत्या. आईच्या एका मैत्रिणीनं तिला इंटरनेटवरच्या मॅप्सची कल्पना सुचवली अन् आईनं मला कामाला लावलं. भारतात घरबसल्या एक आई आपल्या अमेरिकेत बसलेल्या आळशी मुलाला चक्क कामाला लावते… तंत्रज्ञानाचीही कमाल आहे !

मग प्रभाग पटापट शोधून गूगल मॅप्सची लिंक आईला स्काईपवरून घाबरत घाबरतच पाठवली. भले फायरफॉक्स स्वच्छ केला असेलही मी, पण कोणतीही अनपेक्षित विंडो आली की आई घाबरते अन् मग सगळं स्पष्ट करून सांगावं लागतं की विंडो का आली, तिचं काय करायचं वगैरे. फायरफॉक्स सुरू झाला, पण नेमकी अपडेटची विंडो आली. मग फायरफॉक्स अपडेट, त्याच्यापाठोपाठ फ्लॅश प्लेअर अपडेट, मग फायरफॉक्स रीस्टार्ट, मग पुन्हा लिंक वर क्लिक अशा सर्व पारऱ्या ओलांडून शेवटी नकाशाप्रत पोहोचलो. त्यानंतर माध्यमातून त्या नकाशाभर हिंडलो. प्रिंट कशी काढता येईल वगैरे सांगितलं. झूम कसा करायचा, नकाशा वर-खाली कसा सकरवायचा वगैरे सांगितलं. हे सगळंच्या सगळं आईला जमलंही. (मी पुण्यात असताना काही शिकायचं नसतं… मी लांब गेलो की मात्र स्काईप, गूगल चॅट अगदी मोबाईल फोनसुद्धा व्यवस्थित शिकायचं, हाताळायचं…. पण मी पुण्यात पोचलो रे पोचलो की पुन्हा फक्त स्पायडर सॉलिटेअर जिंदाबाद)

माझा घरचा फायरफॉक्स मराठी. सगळं काम आटोपल्यावर आईनं “वरच्या उजव्या कोपऱ्यातली फुली” केली. फायरफॉक्सनं बंद होताना नेहेमीची विचारणा केली. टॅब्ज संचयित करा व बाहेर पडा, बाहेर पडा अन् रद्द करा. त्यांच्या खाली एक पर्याय होता तो आईनं अस्सा काही वाचून दाखवला की मी पोट धरून हसत सुटलो. म्हणाली “फायरफॉक्स बघ काय म्हणतोय मला… पुढच्या वेळी विचारू नका…” हा ”पुढच्या वेळी विचारू नका” चा उच्चार डिट्टो क्लोरमिंटच्या “अब दोबारा मत पूछना” या धर्तीचा होता. काम झाल्यामुळं आई खूश होती, मी हसून लोळत होतो आणि पुणेरी वाटावं अशा मराठीत फायरफॉक्समस्तपैकी माज करून दाखवत होता.

चिपोट्ले

चिपोट्ले

हा माझ्या घराच्या बाल्कनीत उभा राहून काढलेला फोटो… ते गाड्यांच्या पार्किंगच्या अलिकडे दिसतंय ते चिपोट्ले. मेक्सिकन गुर्रमॉं का काहीतरी असं त्याचं पूर्ण नाव आहे. या त्यांच्या साईटवर तपशील बघा. इथे काही निवडक पण उत्तम मेक्सिकन पदार्थ मिळतात. ताको, बुरीटो वगैरे. रोज घरीच स्वयंपाक करायचा या विचारानेच मला कंटाळा येतो त्यामुळे कधीकधी मी इकडून बुरीटो आणून खातो, विशेषकरून रात्री.

छान प्रकार असतो. भात, ब्लॅक बीन्स, फाहीता, कोंबडी, तिखट आणि सौम्य साल्सा, मका, चीज, सावरक्रीम आणि लेट्यूस असं सगळं असतं यात. मी बोल मधे घेतो नाहीतर हा प्रकार पोळीसारख्या एका पदार्थात (टॉर्टिया?) गुंडाळून येतो. तुम्हाला हवं असल्यास इतर प्रकारचे मांस किंवा ग्वाकामोली पण घेता येते. एकूणच हा प्रकार पोटभरीचा असतो आणि पौष्टिक पण ( अतिरेक केला नाही तर )

इथे येऊन मला तीन महिने होत आले, घराच्या शेजारीच ही जागा असल्याने मी इथे वरचेवर जातो त्यामुळे तिथल्या कर्मचारी बंडू आणि बंड्या आता मला चेहेऱ्याने ओळखू लागल्यात. मला मिळणाऱ्या क्वांटिटीतून हे स्पष्ट जाणवतं. आधी वाढू का नको असं करणारे हात आता बिनधास्त असतात. मजा वाटते. अंदाज घेऊन त्यांचे हात थांबवायची जबाबदारी आता माझ्यावर आहे. एकट्याला एवढं जात नाही आणि टाकणं जिवावर येतं. भरपूर खाऊन पोट टम्म झाल्यानं असं जागत बसावं लागतं ते वेगळंच…

तरीपण झोपतो आता. उद्या सकाळी सकाळी सॅन फ्रान्सिस्कोला जाणारी ट्रेन गाठायचीय. ट्रिपचा बेत आहे.

आपला, (टम्म)

~नॅकोबा

दोन महिने

लवकरच दोन महिने होतील मी अमेरिकेत पोचून. घर, टीव्ही, इंटरनेट असल्या प्राथमिक गरजांची पूर्तता झाली. जसं जमेल तसं, कंटाळा आला नसेल तर किंवा लक्षात असेल तर घरी स्वयंपाकाचा प्रयत्न करतो नाहीतर घर ज्या इमारतीत आहे, त्या इमारतीशेजारीच चिपोटले आहे त्यामुळे पोटापाण्याची पण फार चिंता नाही. दिनक्रमाचं एकूण गणितही आता सवयीचं झालंय.

एकूणच काय तर बेसिक पक्कं झालंय आता इकडेतिकडे उंडारायला, संगणकीय उचापती करायला हरकत नाही. ब्लॉग वाचणे, इंटरनेट वर नवीन काहीतरी शिकणे, इकडच्या तिकडच्या चार वेबसाईट बघणे वगैरे करायला आता जरा सवड मिळेल. जमल्यास ब्लॉगवर जरा लिहिल्यासारखंही करता येईल.

जमेल तसं..

सध्या तरी कॉमेडी सेंट्रल जिंदाबाद !

 

~नॅकोबा !

बर्याच दिवसांनी…

आज बर्याच दिवसांनी इकडे पोस्ट टाकतोय… गेल्या महिन्यात मी इकडे कॅलिफोर्नियात पोहोचलो. अख्खा ख्रिसमस मला घर शोधण्यासाठी मिळाला, त्यामुळे वेळेत लीज साइन करून मला घराची पूर्ण तयारी करता आली…

आता दैनंदिन नित्यक्रम स्थिर व्हायला लागलाय, इंटरनेट आणि टीव्हीबरोबरच आता मला थोडा वेळही मोकळा मिळायला लागलाय. मज्जा येत्ये. एकटं असल्यामुळे सुरुवातीला थोडा कंटाळा आला, एकटं वाटलं पण आता सवय व्हायला लागल्ये.

इकडे मला आता वरचेवर पोस्ट करता येईल. अशी आशा बाळगू…

 

~नॅकोबा