आजच्या दिवसात मी “आरोग्याला अपायकारक” इतका टीव्ही पाहिलाय. सकाळी घराची स्वच्छता केली, आठवड्याचा बाजार आणला, (म्हणजे फक्त ब्रेड, सिनामन रेझिन व्हीट), जेवलो, आणि नंतर हातात लॅपटॉप घेऊन प्रोग्रॅमिंग आणि समोर अविरत टीव्ही असा सुखद आळस सुरू झाला. नेटफ्लिक्स हे एक वरदान आहे. बरेच चित्रपट सीडीवर आणि ऑनलाईन बघण्यास उपलब्ध आहेत.
मटका – हा मूळचा जुगारी शब्द असावा. मी कॉलेजची जवळजवळ सहा वर्षं सायबर कॅफेत गेम्स खेळत काढल्येत त्यामुळे माझ्या वापरातील मटक्याचा अर्थ “उगाच काहीतरी करायचं म्हणून करता करता घडलेली अशक्य भारी गोष्ट” असा होतो. काउंटर स्ट्राईक सारख्या गेम्स मधे याचा वरचेवर प्रत्यय येतो. खेळात अंदाधुंद गोळीबार करणाऱ्याने नवख्याने नेमका मोक्याचा, अनुभवी मोहरा टिपला की चार पाच शिव्यांमागून “साल्या मटक्या” हमखास ऐकायला मिळते.
असे हे मटके कधीकधी रोजच्या आयुष्यातही घडतात
आज उगाचच जरा आवडत्या चित्रपटांबद्दल लिहावसं वाटलं म्हणून ही पोस्ट. सध्या नेटफ्लिक्स वर बरेच इंग्रजी चित्रपट बघणं चाललंय पण बऱ्याच दिवसात हिंदी चित्रपट पाहिला नाही.पुण्यात सिटीप्राईड कोथरूड घरापासून अगदीच पाच मिनिटांवर असल्यानं महिन्यातून किमान दोन तरी चित्रपट पाहून व्हायचे. गेल्या महिन्यात “रण” पाहिला, आवडला. रोड, मूवी पाहायची फार इच्छा आहे पण कोण जाणे का, डाऊनलोड करावासा वाटत नाहीये.
सर्व मराठी ब्लॉगर्स, वाचक आणि भाषिकांना गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा !
हे नवीन वर्ष तुम्हाला सर्वांना सुखाचे, समाधानाचे व भरभराटीचे जावो हीच सदिच्छा !!
आपला,
(अगदीच औपचारिक शुभेच्छा देणारा) नॅकोबा !
पावसानं खरंच वैताग आणलाय. काल थोडासा काय भिजलो आणि रात्री लगेच हुडहुडी भरून अंग दुखून कसकस जाणवायला लागली. मग काय, गपचूप झोपलो क्रोसीन घेऊन. घरापासून इतकं दूर असताना बरं नाहीसं वाटण्याचा हा माझा पहिलाच अनुभव. आई आणि आजीची फार आठवण आली. आज दिवसभर घरीच होतो, त्यात दुपारी एक मस्त भयाण स्वप्न पडलं… मज्जा आहे…
आज लिहायला विशेष काही सुचत नाहीये म्हणून काही फोटो अपलोड करणार आहे…
[caption id="attachment_78" align="alignleft" width="250" caption="सकाळ"]
[/caption]
सकाळ, लख्ख प्रकाश, झाडाच्या फांद्यांतून येणारे उन्हाचे कवडसे… नुसतं बाहेर बघितलं की शांत, स्वच्छ, प्रसन्न वाटतं.
नमस्कार लोकहो, आपणा सर्व वाचकांना दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा हे आगामी वर्ष सर्वांना समाधानाचे, भरभराटीचे, सुखाचे व समृद्धीचे जावो हीच सदिच्छा… एकच काय, मी तर म्हणेन पुढली साधारण त्रेसष्ठ वर्षं तुम्हाला तशीच जावोत. आणि तुमची कायम भरभराट होवो… 
(नुस्तं म्हणायला माझं काय जातंय म्हणा…)
आज दिवाळी पहाट !!! वर्षाच्या अशा काही दिवसांपैकी एक जेव्हा एरव्ही सूर्य डोईवर येईतो झोपून राहणारे मोठ्या उत्साहाने लवकर उठतात… चक्क आंघोळ वगैरे करतात
मी सिंहेचा. गेली पाच वर्षे माझी साडेसाती सुरूच आहे, पण गेल्या काही दिवसात माझ्याशी निगडीत इलेक्ट्रॉनिक वस्तू माझी अशी काही शाळा करताहेत की जणू हा त्या साडेसातीचाच परिणाम असावा…
सप्टेंबरच्या सुरुवातीस माझ्या दोन-दोन यूपीएस् नी माझी साथ सोडली… एक तर चक्क उडालाच, दुसरा अजिबात बॅकप देईना… बॅकप सोडाच… साधं एक कॉम्प्युटर आणि एक मॉनिटरचं लोड घ्यायलाही तो तयार नव्हता… त्यातच काही दिवसांत माझा संगणक वारंवार रिस्टार्ट होऊ लागला.
जवळजवळ वर्षं होत आलं होतं हा ब्लॉग सुरू करून. गेल्या वर्षी दसर्याच्या मुहूर्तावर हा ब्लॉग सुरू केला खरा, पण यावर काही लिहिण्याच्या बाबतीत मात्र पार बट्ट्याबोळ होता… नाही म्हणायला अगदीच ५-७ पोस्ट्स होत्या… पण फार विशेष असे काही नाही.
मी तसा संगणकवेडा त्यामुळे माझा हा ब्लॉग सुद्धा मी स्वतःच्या संगणकावरून चालवला होता (भारी वाटतं… करून बघा !).
