इंटरनेट

नवीन जागा, नवीन लोक, नवीन प्रदेश अशा परिस्थितीत बहुतेक माणूस जरा नेटका राहण्याचा आपोआपच प्रयत्न करत असावा. गेले काही महिने मी अत्यंत काळजीपूर्वक राहात होतो. घरून निघताना सर्व काही बंद आहे याची खात्री करणे, गोष्टी नजरेसमोर अथवा जागच्याजागी ठेवणे, आवश्यक गोष्टी जपून ठेवणे, किल्ल्या सांभाळणे वगैरे सुरळीत चाललं होतं.

लवकरच दोन महिने होतील मी अमेरिकेत पोचून. घर, टीव्ही, इंटरनेट असल्या प्राथमिक गरजांची पूर्तता झाली. जसं जमेल तसं, कंटाळा आला नसेल तर किंवा लक्षात असेल तर घरी स्वयंपाकाचा प्रयत्न करतो नाहीतर घर ज्या इमारतीत आहे, त्या इमारतीशेजारीच चिपोटले आहे त्यामुळे पोटापाण्याची पण फार चिंता नाही. दिनक्रमाचं एकूण गणितही आता सवयीचं झालंय.

एकूणच काय तर बेसिक पक्कं झालंय आता इकडेतिकडे उंडारायला, संगणकीय उचापती करायला हरकत नाही. ब्लॉग वाचणे, इंटरनेट वर

आज बर्याच दिवसांनी इकडे पोस्ट टाकतोय… गेल्या महिन्यात मी इकडे कॅलिफोर्नियात पोहोचलो. अख्खा ख्रिसमस मला घर शोधण्यासाठी मिळाला, त्यामुळे वेळेत लीज साइन करून मला घराची पूर्ण तयारी करता आली…

आता दैनंदिन नित्यक्रम स्थिर व्हायला लागलाय, इंटरनेट आणि टीव्हीबरोबरच आता मला थोडा वेळही मोकळा मिळायला लागलाय. मज्जा येत्ये. एकटं असल्यामुळे सुरुवातीला थोडा कंटाळा आला, एकटं वाटलं पण आता सवय व्हायला लागल्ये.

इकडे मला आता वरचेवर पोस्ट करता येईल. अशी आशा बाळगू…

मी सिंहेचा. गेली पाच वर्षे माझी साडेसाती सुरूच आहे, पण गेल्या काही दिवसात माझ्याशी निगडीत इलेक्ट्रॉनिक वस्तू माझी अशी काही शाळा करताहेत की जणू हा त्या साडेसातीचाच परिणाम असावा…

सप्टेंबरच्या सुरुवातीस माझ्या दोन-दोन यूपीएस् नी माझी साथ सोडली… एक तर चक्क उडालाच, दुसरा अजिबात बॅकप देईना… बॅकप सोडाच… साधं एक कॉम्प्युटर आणि एक मॉनिटरचं लोड घ्यायलाही तो तयार नव्हता… त्यातच काही दिवसांत माझा संगणक वारंवार रिस्टार्ट होऊ लागला.