दूर नभाच्या त्या क्षितिजावर

इंद्रधनूचा अलगद वावर

ढगाळ संध्याकाळ

इंद्रधनुष्य

तेच इंद्रधनुष्य

पुन्हा एकदा

संध्याकाळी घरी आलो, पाहतो तर काय?
समोरच्या इमारतीच्या छतामागून चक्क इंद्रधनुष्य डोकावत होतं.
हल्लीच्या धकाधकीच्या (?) जीवनात असा निर्मळ निसर्गाविष्कार दिसणं दुर्मिळच!
निसर्गदेवतेच्या अशा निखळ सौंदऱ्याकडे पाहिलं की मन कसं प्रफुल्लित होऊन जातं.

ढगांच्या धुरकस पडद्यातून या भूतलावर ओसंडू पाहणाऱ्या
या सप्तरंगी रेषमी लडीकडे बघून दिवसभराचा थकवा, शिणवटा
कुठच्याकुठे पळून गेला.

त्यामुळेच
फारसा विचार न करता तात्काळ कॅमेरा उचलला
अन् जमेल त्या क्षमतेत फोटो काढले अन् इकडे टाकले.

पाऊस, पावसाळा, निसर्गाचं निरागस गोजिरं रूप
आणि यावर कळस म्हणजे इंद्रधनुष्य
या धनुष्याच्या लडिवाळ बाणांनी घायाळ झालेल्या अगदी दगडालाही
स्फुरतील काव्यपंक्ती

दूर नभाच्या त्या क्षितिजावर
इंद्रधनूचा अलगद वावर

अडखळताना मजला सावर
चार पावलांवरती वावर

फडफडत्या जखमी पदरावर
थेंब थेंब आसूचे

चाsssर दिवस सासूचे (ए ए ए)
चाsssर दिवस सा सूचे !!!