इलेक्ट्रॉनिक साडेसाती

मी सिंहेचा. गेली पाच वर्षे माझी साडेसाती सुरूच आहे, पण गेल्या काही दिवसात माझ्याशी निगडीत इलेक्ट्रॉनिक वस्तू माझी अशी काही शाळा करताहेत की जणू हा त्या साडेसातीचाच परिणाम असावा…

सप्टेंबरच्या सुरुवातीस माझ्या दोन-दोन यूपीएस् नी माझी साथ सोडली… एक तर चक्क उडालाच, दुसरा अजिबात बॅकप देईना… बॅकप सोडाच… साधं एक कॉम्प्युटर आणि एक मॉनिटरचं लोड घ्यायलाही तो तयार नव्हता… त्यातच काही दिवसांत माझा संगणक वारंवार रिस्टार्ट होऊ लागला. असे होणे हे संगणकासाठी वा त्यातल्या प्रणालींसाठी काही फारसे पौष्टिक नसते. यात महत्वाच्या फाईल्स करप्ट होण्याची शक्यता असते. मर्फीचा एक तूफान लॉ आहे, “व्हॉटेव्हर कॅन गो रॉंग, विल गो रॉंग”… त्यानुसार व्हायचं तेच झालं… एकदा रिस्टार्ट होता होता रिस्टार्ट झाला आणि विंडोजच्या काही सिस्टीम फाईल्स कामातून गेल्या.

मला वाटलं की तिसरा यूपीएस पण धक्क्याला लागला की काय… म्हणून त्यावरचं लोड जरा कमी केलं. काही गोष्टी (मुख्यत्वे नेटवर्क आणि इंटरनेट) यांचा बॅकप काढून घेतला. मग पीसी जरा नीट चालू लागतोय असं वाटलं तेव्हा विंडोज परत इन्स्टॉल केलं जुनी सोफ्टवेअर परत इन्स्टॉल केली. या सगळ्या फंदात अख्खा आठवडा तर गेलाच् वर माझ्या ब्लॉग्जचा काही डेटा पण उडला… आता जरा नीट चाललंय असं वाटतं तोच रिस्टार्ट मागचं मूळ कारण समोर आलं… एस एम पी एस चा पंखा ठार झाला होता… त्याने नीट होण्यास परत चार दिवस खाल्ले.

हे होतंय तोच दोन आठवड्यांपूर्वी पुण्यात विजा कडाडत पाऊस झाला… नेमका तेव्हा मी कामात मग्न… तिकडे काड्कन् वीज कडाडली आणि माझ्या मोडेम्सकडून चर्रर्र असा आवाज आला… मी काय समजायचे ते समजलो… पुढील दोन दिवसांत माझ्याकडच्या पडीक वायर्स, एक नवीन लॅनकार्ड आणि माझं नेटवर्कचं अर्धवट ज्ञान वापरून नेटवर्क परत माणसांत आणलं आणि हुश्श केलं…

दोन दिवसांपूर्वी मी काम करत असलेल्या एका दूरस्थ सर्वरची अचानक वाट लागली… अगदी दुरुस्तीपलीकडे… तेही मी त्यावर काहीही करत नसताना… त्यादिवशी रात्री अमेरिकेची सकाळ झाली आणि कळलं की क्लायंटला तो सर्वर प्रेझेंटेशनसाठी हवाय… माझी हवा टाईट… लगेच बसलो आणि एका सिस्टीम ऍडमिनसोबत तासाभरात गोष्टी ठीकठाक केल्या. हायसं वाटलं पण बेक्कार धावपळ झाली…

आता बघतोय वाट, कुठलं यंत्र पुढचा डाव टाकतंय याची… बघू काय होतंय…

~नॅकोबा